Wat is ons opgevallen?

Het is en blijft een raar land met rare mensen. Deze dingen zijn ons o.a. opgevallen:

• De Amerikanen lopen allemaal op slippers
• Ze hebben hier jam in knijpflessen
• Ze hebben hier perziken in de vorm van donuts
• Men gebruikt hier geen wc-borstels, maar ontstoppers (Tico noemt dit wc-verstoppers)
• In dorpjes met 1000 inwoners zijn minimaal 9 verschillende kerken
• Domste beroep: naast de mensen die het stop-bord vast moeten houden bij wegwerkzaamheben, hebben we nog een dom beroep gezien, nl mensen die op de hoek van de autowegen met een groot reclamebord staan te zwaaien
• Gezien in Las Vegas: De nieuwste trend, watermassage. Je ligt op je buik in een koker onder een rubberen slab. Hierovereen wordt een warme watermassagestraal gespoten van voren naar achteren en terug.
• Gezien op tv: een reclamespotje over Viagra
• Onder in douchegordijnen zijn magneten verwerkt, waardoor het gordijn niet tegen de benen, maar tegen de douche/badwand plakt
• In de supermarkten hebben ze scootmobiels waar een winkelkarretje in verwerkt zit
• De mensen zijn heel gedisciplineerd in het verkeer en bij het wachten in een rij
• Amerikaanse kinderen kunnen niet zwemmen. Ze zwemmen net als hondjes
• Overal staan tv-toestellen. Niet alleen in restaurants, maar we zagen ze ook bij een tankstation boven op de benzinepompen

Maandag 11 augustus/Dinsdag 12 augustus: Santa Ana-Frankfurt-Amsterdam

We zijn er gisteren achtergekomen dat we niet in Irvine zitten, maar in Santa Ana. Beter laat dan nooit…
Vanmorgen zaten we om half vijf allemaal rechtop in bed cq. op het matje. De mobiele telefoon van Jack begon te fluiten. Gelukkig was er niks gebeurd, want het was een of andere Amerikaan die verkeerd verbonden was. Om kwart over 8 waren we voor de tweede keer wakker. Dit is echt onze aller-aller-laatste dag. Snik, snik. Er leek geen einde aan deze mooie vakantie te komen en we hadden best nog wel een paar weken willen blijven, maar ja…
Jack en ik hebben ontbijt gekocht bij 7-11 aan de overkant: donuts, fruit en rijstepap. We hadden gepland om vanmorgen nog even te gaan zwemmen bij het motel, maar het was helemaal bewolkt. Gelukkig klaarde het snel weer op. Zó snel dat de badhanddoeken van gisteren nog konden drogen. Om 11.45 am zijn we vertrokken richting Los Angeles Airport. Onderweg zijn we nog naar Hermosa Beach gegaan. Daar hebben we in een parkje gratis geinternet en voor de laatste keer over het strand gelopen.
Daarna hebben we in een supermarkt bij Marina del Rey nog wat boodschappen gedaan en zijn we voor de laatste keer (voorlopig!) gaan fastfooden bij McDonalds. Toen zijn we op ons gemak naar Alamo gereden. Hier hebben we onze auto ingeleverd (in totaal hebben we 3452 mijl = 5523 km gereden!), onze trouwe koelbox weggegooid en zijn we in de shuttlebus gestapt richting het vliegveld. Na het inchecken van de bagage, hebben we nog even buiten gezeten om de laatste keer te genieten van de Amerikaanse zon. Toen werd het tijd om door al die belachelijke controleposten te gaan. We moesten zelfs de schoenen uit, voor we door het detectiepoortje konden. In het vliegtuig zaten minder stippen en tulbanden dan op de heenreis. Bovendien zat het vliegtuig niet helemaal vol. De aardige grondstewardess had gezorgd dat wij 3 plekken aan het raam kregen PLUS 4 plekken in het midden. Zo konden we allemaal royaal slapen. Tico en Nomi hebben op de grond gelegen en Jack, Demi en ik languit op de stoelen. De vlucht verliep goed, hoewel het wel af en toe hobbelde onderweg. Maar door het slapen, ging de tijd heel snel voorbij. De kinderen konden het Indiase vliegtuig-eten niet door hun strot krijgen, ondanks aandringen van de duidelijk aanwezige stewardess. Het is me ook een overgang na al die hamburgers, kipnuggets en pizza’s. Om 15.18 (Nederlandse tijd) zijn we geland op Frankfurt. Hier moesten we nog een heel stuk lopen en ruim een uur wachten voor we in het vliegtuig konden stappen voor het laatste stukje van de reis. Dit verliep geheel volgens planning. We kregen op deze korte vlucht een zakje met allemaal lekkers erin. Voordat we goed en wel in de lucht zaten, moesten we alweer landen. Om 19.00 uur waren we weer op Nederlandse bodem. De koffers van de band halen, even de auto pakken en lekker naar huis. Niet dus. De auto startte niet. Maar geen probleem voor Jack. FF de Mazda helpdesk bellen en meteen kwam er een mannetje de accu opladen en konden we eindelijk onze laatste mijlen maken. Om 22.00 uur waren we thuis.
THE END

Zondag 10 augustus: Newport Beach

Onze laatste hele dag zijn we om 8 uur opgestaan. Na het pizza-ontbijt zijn we naar Newport Beach gereden. We hadden bijna de moed opgegeven om een parkeerplaats te vinden, want alles stond hartstikke vol. Uiteindelijk hadden we het geluk dat 2 beachboys met surfboard net in hun auto stapten om te vertrekken. Om half elf lagen we op het prachtige witte strand. Het was heel erg rustig en mega-breed. De zee was net zo koud als gisteren, maar je kon hier heel ver de zee in lopen. De golven waren hier zo hoog dat er veel surfers waren. Tico is aan de kant gebleven, die vond het te koud. Wij zijn allemaal een paar keer de zee in geweest. Voor de rest hebben we op het strand gelegen, in het zand gespeeld en gevolleybald. Om half 3 zijn we even wat gaan drinken bij Jack in the Box (milkshake/smoothie). Hier kon je 2 uur gratis internetten, d.m.v. een code die binnen op tv getoond werd. Hier hebben we gemaild en de rest van de foto’s van gisteren gedownload. Vanmorgen hadden we ook al even bij een parkeerplaats kunnen internetten om de weblog bij te werken. Daarna zijn we naar ons motel gegaan, waar we nog gezwommen hebben. Tico heeft alleen maar in de spa gezeten. Die vond het zwembad ook te koud vandaag. Demi heeft nog met een Amerikaanse tweeling van 4 jaar gespeeld. Toen zijn we ons gaan opfrissen en gaan eten bij Jack in the Box (alweer!!!). Ze hebben hier heel lekkere macaroni-kaas-hapjes en nog veel meer lekkere dingen. Toen zijn we met de auto op goed geluk een internet-verbinding gaan zoeken. Dat is niet gelukt. Toen hebben we in het motel de koffers ingepakt en tv gekeken (Olympische Spelen).

Zaterdag 9 augustus: Laguna Beach

Uitslapen was het motto voor vandaag. Om negen uur was iedereen wel wakker. Nadat we waren opgefrist en ons ontbijt hadden genuttigd zijn we naar Laguna Beach gereden. Dit was maar een klein stukje rijden. We hebben onze auto hiervoor 3 uur geparkeerd. Deze trendy badplaats waar steeds meer high society mensen zich vestigen, heeft een aantal mooie stranden. We hebben ons genesteld op Main Beach. Het strand was niet zo breed en groot als in Venice Beach en het water was enkele graden kouder. De golven waren soms heel erg hoog. Ondanks dat hebben we er, voor zover mogelijk, wel gezwommen, want er zijn heel veel kinderen met bodyboards in het water. Om 2 pm zijn we weer gegaan. Bij McDonalds in Newport (ook een mondaine badplaats) hebben we een milkshake of iced coffee genomen. Daarna zijn we weer naar ons Motel 6 gereden, waar we de rest van de middag in en rondom het zwembad hebben vertoefd. Om 5.30 pm zijn we naar onze kamer gegaan, hebben ons opgefrist en kort TV gekeken. Om 6.30 pm zijn we gaan eten. We hebben een pizza gegeten bij Round Table Pizza. Het was zaterdagavond en er zaten mensen die er lang zaten en bleven zitten en de ene pizza na de andere bestelden. We zaten tussen allemaal mensen van Mexicaanse afkomst. Op de TV was American Football (San Diego vs Dallas). Om 8 pm zijn we weer teruggegaan naar ons motel. Daar hebben we nog gespeld en gecomputerd. De internetkaartjes waren op, dus konden we hier de hele dag niet internetten. Er komen maandag weer nieuwe, maar wij zijn niet voor 1 gat te vangen en nemen de laptop morgen gewoon mee naar het strand. Wellicht dat daar ergens een verbinding is.

Vrijdag 8 augustus: Hollywood en Beverly Hills

Vanmorgen zijn we tussen acht uur en half negen opgestaan. We hebben eerst koffie gedronken en geïnternet. Daarna zijn we richting Hollywood gegaan. De weg ernaar toe is niet zo lang maar duurde wel heel erg lang vanwege de drukte op de weg. De langzaam rijdende file werd veroorzaakt door een gekantelde vrachtauto aan de andere kant. Daarna ging het wat sneller. We hebben in de buurt van het Chinees Theater geparkeerd. Daarna zijn de walk of fame opgelopen waar alle sterren vereeuwigd zijn doordat hun naam bij een ster staat vermeld. De grote sterren liggen op de belangrijke plekken en de mindere sterren liggen wat meer afgelegen. Bij het Chinees Theater hebben de allergrootste sterren hun handen en voeten (met een bijschrift) in de klei of cement laten zetten. Op de Hollywood Boulevard heeft Demi een zonnebril gekocht. Er lopen allerlei nep-(film)sterren rond waar je (tegen betaling) mee op de foto kunt, bijvoorbeeld Michael Jackson, Batman, Elmo, Charlie Chaplin en vele Spidermannen. Daarna hebben we bij McDonalds een ijsje of milkshake genomen en zijn we vertrokken naar de HOLLYWOOD letters. We hebben van redelijk dichtbij een paar foto’s gemaakt en gefilmd. Vervolgens zijn we doorgereden naar Beverly Hills. In Hollywood hadden we een kaart gekocht waar de beroemdheden wonen of hebben gewoond. Sommigen zijn verhuisd en anderen zijn al dood. Het lullige van deze huizen is dat je ze niet kunt zien. Zo hebben we alleen de toegangspoorten van Silvester Stallone en Madonna gezien. Het gros van de ‘sterren’ op de kaart kenden we niet. Als je dan richting Rodeo Drive gaat (de peperdure winkelstraat van Beverly Hills), zie je wel grote huizen staan. Dit zijn echter kleinere en minder exclusieve huizen dan van de jetset zelf. Op en rond Rodeo Drive lijkt het wel: des te kleiner je tasje met een merkproduct erin, des te interessanter je voor de ander bent. Daarom hadden wij onze rugzak maar in de auto laten liggen. Na wat te hebben rondgekeken hadden we het alweer gezien en zijn toen weer richting ons motel vertrokken. Ook dit was niet zo eenvoudig. Het eerste probleem was om vanuit Beverly Hills op de Freeway te geraken. Het was zo druk dat we hier wel 45 minuten over hebben gedaan. Op de Freeway ging het wel wat sneller, maar in totaal hebben we over ca. 60 mijl een kleine twee uur gedaan. Het lijkt wel of LA en omgeving één grote rijdende file is. Omdat het al te laat was om nog te gaan zwemmen zijn we maar gaan eten bij Jack in the Box. In het motel hebben de kinderen nog chips gegeten (ter gelegenheid van Steffan’s verjaardag). Ook hebben ze nog wat genintendoot. Wij hebben gecomputerd en onze terugreis herbevestigd (snik, snik).

Lang zal hij leven!!!

Bij ons is het nu nog 7 augustus, maar in Nederland is het inmiddels al de achtste. En dat betekent dat Steffan nu jarig zit te zijn. Jammer dat we niet mee kunnen feesten, maar vanuit LA wenst jalidenoti je PROFICIAT. We wensen je een gezellige dag/avond. Van hieruit drinken we er wel eentje op jou.

Donderdag 7 augustus: Knott’s Berry Farm

Vanmorgen zijn we om 8 uur opgestaan en hebben we ons gedoucht. Jack en ik hebben ontbijt gekocht bij het AM PM tankstation hiernaast. Vandaag stond er een bezoek aan een pretpark op het programma. We hadden geen zin in Disneyland, want hier waren we al eens geweest met de dames (en een keer toen we nog geen kinderen hadden). Vandaar dat we gekozen hebben voor Knott’s Berry Farm, ook in Anaheim. Het was niet ver rijden, slechts 8 mijl. Klokslag 10 am (openingstijd) waren we in het park. De eerste attractie waar we in wilden was de Ghostride. Nadat we een half uur in de rij hadden gestaan, was de achtbaan ineens kapot. Dus toen konden we vertrekken. In eerste instantie leek het alsof er weinig attracties voor Nomi en Tico waren, maar achteraf bleek dit 100% mee te vallen. Er was genoeg vertier voor groot en klein. Het was behoorlijk druk, maar de wachtrijen vielen wel mee. Zoals we wel al wisten van andere keren, zijn ze hier in Amerika belachelijk met betrekking tot de veiligheid. Een spoorwegovergang in het pretpark werd met spoorbomen beveiligd. Dit was echter niet genoeg. Achter de spoorbomen was nog een gele lijn getrokken en daarachter moesten we gaan staan. In de botsauto’s zat een gordel en daarnaast nog eens een beugel. De snelheid van deze dingen was veel langzamer dan in Nederland. Bovendien werd je geacht alleen maar tegen de klok in te rijden en een frontale confrontatie mocht niet. Hier staan kinderen toch eigenlijk niet op te wachten, maar ja, we moeten ons maar aanpassen aan de wetten van het land. Nadat ik met Tico in de botsautootjes was geweest, konden we Jack, Demi en Nomi niet meer vinden. We zijn ons toen maar met ons tweetjes gaan vermaken gedurende zo’n 2,5 uur. Toen kwamen we elkaar weer tegen en zijn we met zijn vijven vrolijk verder gegaan. Er waren superveel achtbanen, de ene nog spectaculairder dan de andere. Na 11 uur vertier vonden we het wel welletjes en waren we volkomen uitgehongerd. Tussendoor hadden wij, zuinige Hollanders als we zijn, alleen maar een zakje chips gegeten (dit hadden we zelf meegenomen). We zijn bij een McDonald’s in de buurt gaan eten. Om 10 pm waren we weer in het motel, waar de kinderen meteen op bed (cq. matje) geploft zijn. Het was een vermoeiende, maar wel heel leuke dag.