Vanmorgen zijn we om zeven uur opgestaan. Nadat we ons opgefrist hadden, zijn we gaan ontbijten. Ze hadden in het hotel een ruimte gereserveerd voor het ontbijt. Hier was het echter zo druk dat we gedwongen werden om met ons bordje naar de receptie te verkassen. Daar was voor ons wel een tafeltje vrij. Toen we onze buik vol hadden zijn we naar Grand Canyon Airport gereden om in te checken voor onze helikoptervlucht, echter we waren volgens hun gegevens TE LAAT. Onze vlucht was volgens hun computer gepland om 08.25 uur. We waren ontgoocheld en stonden in eerste instantie perplex. Het was allemaal onze fout en we hadden moeten herbevestigen. Liset en ik zijn toen allebei als een gek tekeer gegaan (o, wat hebben we gespoësd) tegen de zogenaamde bedrijfsleider en we weigerden om weg te gaan, want volgens hem konden we cancellen of voor morgen een nieuwe tijdstip reserveren. We hebben hem nogmaals duidelijk gemaakt dat Liset tijdens het bellen heeft meegeluisterd en dat we een tijdstip van 09.05 uur hadden doorgekregen, waardoor we ons om 08.35 uur moesten melden. Uiteindelijk hebben we, nadat “mr. Bedrijfsleider”met zijn meerdere had gebeld, een vlucht gekregen om 10.45 uur met een korting van 10%. Wat we bijna vergaten was dat we nog niet uitgecheckt hadden bij het hotel omdat we pas om 11.00 uur hoefden uit te checken en dat we dit gemakkelijk hadden kunnen halen, wanneer ze bij Papillon Helicopter Flights niet deze enorme blunder hadden gemaakt. Daarom ben ik alleen even terug gereden om alles in te laden en uit te checken. Voordat onze vlucht vertrok zagen we dat we niet de enige waren die problemen hadden met deze firma. Dus voor een ieder die dit leest: Het is jammer dat er niet veel andere mogelijkheden zijn, maar mocht je toch een keer deze vlucht willen maken, zorg dan dat je een bewijs hebt van datgene wat je hebt geboekt en laat je aan de balie niet wegjagen. Ga hard praten of schreeuwen, daar houden ze namelijk niet van. Vraag daarna ook nog om korting vanwege de uren die je kwijt bent in de toch al zo korte vakantie in dit land. Later zagen wij ook dat er een boeking kantoor in Tusayan is, dus als je daar aan de balie boekt, krijg je een bewijs mee.
Ondanks dat het iets massaals is, er waren 8 of 10 helikopter platforms, was de vlucht onbeschrijfelijk. Ook de kinderen hebben genoten. Voor hun is de vlucht op zich al een belevenis. Voor ons de vlucht en het spectaculaire uitzicht over de Grand Canyon. Demi zal voorin naast de piloot. De rest zat achterin. We hadden een heli voor ons alleen. Er zaten raampjes in die open stonden waardoor je mooie foto’s kon maken en goed kon filmen. Na 30 minuten was de vlucht voorbij. Overigens vonden wij dat de 30 minuten voldoende zijn om een goede indruk te krijgen over de grootte van de Grand Canyon. Met deze ervaring rijker zijn we daarna nog een keer naar de Grand Canyon gereden. We zijn er naar de village gereden. Natuurlijk was het allemaal heel erg mooi en groot maar na de vlucht viel alles toch een beetje tegen. Voor dat we vertrokken hebben we nog iets spannends meegemaakt. Van alle kanten kwamen de parkrangers en de brandweermannen al claxonerend en met zwaailichten aanrijden. Wij, nieuwsgierig als we zijn er achter aan. Er was een man door een auto overreden en het zag er niet goed uit. Hij bewoog nog wel maar was er volgens mijn inschatting niet goed aan toe. We zijn toen maar weggegaan (eigenlijk werden we door zo’n piefrangertje weggestuurd, ramptoeristen dat we zijn), waardoor we nog net op tijd de Grand Canyon stoomlocomotief zagen binnenkomen (bofkonten dat we zijn). Na zoveel spanning zijn we maar vertrokken uit het park. In Tusayan hebben we bij McDonalds nog wat de drinken gehaald en zijn toen doorgereden naar Williams. Na lang zoeken hebben we ingecheckt bij Travelodge. We hadden echter een klein probleempje. We zaten aan ons limiet van de creditkaart. Daarom hebben we geld moeten pinnen en cash betaald. We hebben weer een familiesuite. Hierna zijn we gaan zwemmen en hot tubben. Om 18.30 uur zijn we pizza gaan eten in dit gezellige plaatsje, wat aan Route 66 ligt en dat kun je merken. Heel veel motoren, veel live muziek, café’s met terrassen. Toen we terug kwamen bij ons motel hebben we op het terras nog wat gekletst met Noren die een bike tocht over Route 66 maakten. Liset heeft daarna met de kinderen nog geyatzeed. Om 22.00 uur zijn de kinderen naar bed gegaan en wij hebben onze dagelijkse reportage gemaakt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten