Maandag 28 juli 2008: Van Cedar City naar Hatch en en bezoek aan Bryce Canyon

Vanmorgen zijn we tussen kwart over zeven en half acht opgestaan. Onze koffers gepakt, uitgecheckt en koffie en pastry (soort gebak) als ontbijt meegenomen. Onderweg door een prachtig natuurgebied zijn we veel herten tegengekomen. De meeste hiervan leefden nog. Ook nog 2 kleine bambies gezien. Op een junction bij een tankstation hebben we fruit gekocht. Daarna waren we vrij snel in Hatch. Bij het eerste motel wat we zagen hebben we gevraagd of er nog plaats was. Dit was het geval. We hebben gelijk geboekt en hadden zelfs het geluk dat we al in onze kamer konden. Het motel heet Mountain Harvest en ziet er uit als een blokhut. We hebben een koelkastje, een magnetron, gratis internet en er zit zelfs ontbijt bij. Dit alles voor slechts $ 50 totaal. Daarna zijn we doorgereden naar Bryce Canyon. Hier hebben we alle vista points bekeken. Bij de eerste en de tweede (sunrise- en sunset point) hebben we een trail van ca. 2,5 mile gelopen door de hoodoos. Het hoogteverschil was vrij veel en werd in weinig meters overbrugd. Vooral het vlakke gedeelte waarbij we tussen de hoodoos liepen was heel leuk en daar konden de kinderen klauteren. Daarna moesten we echter weer omhoog en dit was iets moeilijker en dus minder leuk. Gelukkig was het lekker weertje, zo'n 32 graden celcius. Daarna zijn we doorgereden tot het einde van het park. Ook hier was het weer schitterend. Daarna weer terug en een zijweg genomen naar Bryce point en inspiration point. Ook hier was het uitzicht weer schitterend. Liset en ik zijn al eens eerder hier geweest en toen vonden we Bryce Canyon al het mooiste park van Amerika. Het is niet zo groot en de weg in het park was in totaal 21 mijl. Daarna zijn we het park uitgegaan. Net na de uitgang zijn we bij Ruby’s Inn nog een ijsje gaan eten in een nagebouwd cowboystadje. Vervolgens zijn we weer naar Hatch gereden. Hier hebben we een vader en zoon uit Enschede ontmoet, die hier met de motor aan het rondtoeren waren. De sleutel van ons appartement was zomaar ineens afgebroken en niemand had het gedaan. Eén stuk stak nog in het slot. Maar de mensen zijn hier echt superaardig en de eigenaar maakte er geen probleem van. We zijn 1 mijl verderop gaan eten bij Cactus Cowboy, een lokaal restaurant. Het was niet om over naar huis te schrijven, dus dat doen we dan ook maar niet. Toen we terugwaren hebben we meneer Enschede even onze laptop geleend. Zo kon hij even naar zijn vrouw mailen. Jack heeft met zoon Enschede gepraat en de kinderen en ik hebben geyatzeed. Om 10 uur lagen we op één oor.