Maandag 11 augustus/Dinsdag 12 augustus: Santa Ana-Frankfurt-Amsterdam

We zijn er gisteren achtergekomen dat we niet in Irvine zitten, maar in Santa Ana. Beter laat dan nooit…
Vanmorgen zaten we om half vijf allemaal rechtop in bed cq. op het matje. De mobiele telefoon van Jack begon te fluiten. Gelukkig was er niks gebeurd, want het was een of andere Amerikaan die verkeerd verbonden was. Om kwart over 8 waren we voor de tweede keer wakker. Dit is echt onze aller-aller-laatste dag. Snik, snik. Er leek geen einde aan deze mooie vakantie te komen en we hadden best nog wel een paar weken willen blijven, maar ja…
Jack en ik hebben ontbijt gekocht bij 7-11 aan de overkant: donuts, fruit en rijstepap. We hadden gepland om vanmorgen nog even te gaan zwemmen bij het motel, maar het was helemaal bewolkt. Gelukkig klaarde het snel weer op. Zó snel dat de badhanddoeken van gisteren nog konden drogen. Om 11.45 am zijn we vertrokken richting Los Angeles Airport. Onderweg zijn we nog naar Hermosa Beach gegaan. Daar hebben we in een parkje gratis geinternet en voor de laatste keer over het strand gelopen.
Daarna hebben we in een supermarkt bij Marina del Rey nog wat boodschappen gedaan en zijn we voor de laatste keer (voorlopig!) gaan fastfooden bij McDonalds. Toen zijn we op ons gemak naar Alamo gereden. Hier hebben we onze auto ingeleverd (in totaal hebben we 3452 mijl = 5523 km gereden!), onze trouwe koelbox weggegooid en zijn we in de shuttlebus gestapt richting het vliegveld. Na het inchecken van de bagage, hebben we nog even buiten gezeten om de laatste keer te genieten van de Amerikaanse zon. Toen werd het tijd om door al die belachelijke controleposten te gaan. We moesten zelfs de schoenen uit, voor we door het detectiepoortje konden. In het vliegtuig zaten minder stippen en tulbanden dan op de heenreis. Bovendien zat het vliegtuig niet helemaal vol. De aardige grondstewardess had gezorgd dat wij 3 plekken aan het raam kregen PLUS 4 plekken in het midden. Zo konden we allemaal royaal slapen. Tico en Nomi hebben op de grond gelegen en Jack, Demi en ik languit op de stoelen. De vlucht verliep goed, hoewel het wel af en toe hobbelde onderweg. Maar door het slapen, ging de tijd heel snel voorbij. De kinderen konden het Indiase vliegtuig-eten niet door hun strot krijgen, ondanks aandringen van de duidelijk aanwezige stewardess. Het is me ook een overgang na al die hamburgers, kipnuggets en pizza’s. Om 15.18 (Nederlandse tijd) zijn we geland op Frankfurt. Hier moesten we nog een heel stuk lopen en ruim een uur wachten voor we in het vliegtuig konden stappen voor het laatste stukje van de reis. Dit verliep geheel volgens planning. We kregen op deze korte vlucht een zakje met allemaal lekkers erin. Voordat we goed en wel in de lucht zaten, moesten we alweer landen. Om 19.00 uur waren we weer op Nederlandse bodem. De koffers van de band halen, even de auto pakken en lekker naar huis. Niet dus. De auto startte niet. Maar geen probleem voor Jack. FF de Mazda helpdesk bellen en meteen kwam er een mannetje de accu opladen en konden we eindelijk onze laatste mijlen maken. Om 22.00 uur waren we thuis.
THE END